बाजेको पात्रो - हाम्रो राशिफलEN
भूतको कथा कविता

मध्यरातको श्राप: त्यो सुनसान घर (भाग–३)

मध्यरातको श्राप: त्यो सुनसान घर (भाग–३)

२५ वर्ष पुरानो रहस्य

“मलाई बचाउन आउनुहोस्… त्यो घरमा म एक्लै छैन।”

मोबाइलमा राहुलको आवाज सुनिएपछि गाउँका सबै मानिसहरू स्तब्ध भए।

भिडियोमा राहुलको पछाडि धनबहादुर उभिएका थिए। तर उनको अनुहारमा अनौठो मुस्कान थियो।

अचानक भिडियोमा धनबहादुरले राहुलको काँधमा हात राखे।

राहुल चिच्यायो।

“होइन! मलाई नछुनुहोस्!”

त्यसपछि भिडियो बन्द भयो।

गाउँको बीचमा उभिएका गोपालले डराउँदै भने,

“धनबहादुर काका त हिजो रातिदेखि हराउनुभएको छ। उहाँ त्यो घरभित्र हुनुहुन्छ भने… हामीले उहाँलाई बचाउनुपर्छ।”

भीडबाट एक वृद्धले जवाफ दिए,

“त्यो घरभित्र जाने मान्छे फर्केर आउँदैन।”

गोपालले पुरानो घरतिर हेर्दै भन्यो,

“तर राहुल अझै जीवित छ।”

⸻

पुरानो डायरी

गोपाल र गाउँका दुई युवक धनबहादुरको घर खोज्न गए।

घरको ढोका खुलै थियो। भित्र सबै सामान अस्तव्यस्त थिए। टेबलमुनि एउटा पुरानो डायरी भेटियो।

गोपालले डायरी खोलेर पढ्न थाल्यो।

“आज २५ वर्ष बित्यो। तर त्यो रातको आवाज अझै मेरो कानमा गुञ्जिरहेको छ। हामीले उसलाई मार्यौँ, तर उसको आत्मा मरेन…”

गोपाल अचानक रोकियो।

“हामीले उसलाई मार्यौँ?”

उसको साथी सुरजले सोध्यो, “कसलाई?”

गोपालले डायरीको अर्को पृष्ठ पल्टायो।

त्यहाँ एउटा महिलाको नाम लेखिएको थियो।

कमला।

सुरजले डराउँदै भन्यो, “कमला त त्यो पुरानो घरमा मरेकी महिला होइन?”

गोपालले टाउको हल्लायो।

डायरीमा अगाडि लेखिएको थियो:

“कमला गर्भवती थिइन्। उनको बच्चा जन्मिनुअघि नै हामीले उनलाई घरभित्र बन्द गर्यौँ। त्यो बच्चा… हाम्रो गाउँको श्राप बन्नेछ।”

त्यसपछि डायरीको पृष्ठमा रगतको दाग थियो।

⸻

घरभित्रको आवाज

त्यही बेला बाहिरबाट कसैले ढोका ढकढक्यायो।

ठक… ठक… ठक…

तीनै जना एकअर्कालाई हेर्न थाले।

“को हो?” सुरजले सोध्यो।

बाहिरबाट आवाज आयो।

“म धनबहादुर हुँ। ढोका खोल।”

गोपालले ढोकातिर हात बढायो।

तर डायरीमा पढेको कुरा सम्झेर ऊ रोकियो।

“एक मिनेट… धनबहादुर काका त हराउनुभएको छ।”

बाहिरबाट फेरि आवाज आयो।

“गोपाल… मलाई बचाऊ।”

यसपटक आवाज धनबहादुरको थिएन।

त्यो आवाज गोपालकै थियो।

सुरज डरले पछाडि हट्यो।

“गोपाल, ढोका नखोल!”

अचानक ढोकाको तलबाट कालो तरल भित्र पस्न थाल्यो।

त्यसको बीचमा एउटा औँला देखियो।

त्यसपछि बाहिरबाट कसैले बिस्तारै भन्यो,

“तिमीहरूलाई पनि सत्य थाहा भयो… अब तिमीहरू पनि यहाँबाट जान पाउँदैनौ।”

⸻

२५ वर्षअघिको रात

गोपालले डायरीको अन्तिम पृष्ठ पल्टायो।

त्यहाँ एउटा पुरानो तस्बिर थियो।

तस्बिरमा कमला, धनबहादुर र गाउँका अरू तीन जना थिए।

तर तस्बिरको पछाडि लेखिएको मिति हेर्दा गोपालको शरीर काँप्न थाल्यो।

त्यो मिति उसको जन्मदिनभन्दा ठीक एक दिन अगाडिको थियो।

सुरजले सोध्यो,

“के भयो?”

गोपालले बिस्तारै भन्यो,

“यो त मेरो जन्म भएको रात हो।”

त्यसपछि डायरीबाट एउटा कागज भुइँमा खस्यो।

त्यसमा लेखिएको थियो:

“कमलाको बच्चा मरेको थिएन। उसलाई गाउँबाट टाढा लगियो। तर त्यो बच्चा ठूलो भएपछि फेरि यही घर फर्किनेछ।”

गोपालले कागज हातमा लिएर भन्यो,

“त्यसो भए राहुल…?”

उसको वाक्य पूरा हुन नपाउँदै घरको माथिल्लो तलाबाट बच्चा रोएको आवाज आयो।

तीनै जना टर्च लिएर माथि गए।

कोठाको बीचमा एउटा पुरानो झुलिरहेको पालना थियो।

पालना आफैँ हल्लिरहेको थियो।

गोपाल बिस्तारै नजिक पुग्यो।

पालनाभित्र एउटा पुरानो कपडामा बेरिएको बच्चा थियो।

सुरजले डराउँदै भन्यो,

“यो घरमा बच्चा कसरी आयो?”

गोपालले कपडा हटायो।

बच्चाको अनुहार देख्नेबित्तिकै ऊ पछाडि हट्यो।

त्यो बच्चाको अनुहार राहुलको थियो।

⸻

अन्तिम दृश्य

अचानक पालना रोकिन्छ।

बच्चाले आँखा खोल्छ।

उसको आँखाबाट कालो तरल बग्न थाल्छ।

त्यसपछि बच्चाले वयस्क मानिसको आवाजमा भन्यो,

“गोपाल… तिमीलाई पनि तिम्रो जन्मको रहस्य थाहा छैन, हैन?”

गोपालको हातबाट टर्च खस्यो।

अँध्यारोमा बच्चा हाँस्न थाल्यो।

त्यही बेला तलको ढोका आफैँ खुल्यो।

ढोकामा धनबहादुर उभिएका थिए।

तर उनको शरीरमा रगत थिएन। अनुहारमा गहिरो घाउ थियो।

उनले गोपाललाई हेर्दै भने,

“बाबु… अब तिमीले सत्य जान्नैपर्छ।”

गोपालले काँप्दै सोध्यो,

“तपाईं… मेरो बुबा हो?”

धनबहादुरको आँखाबाट आँसु झर्यो।

“होइन। म तिम्रो बुबाको हत्यारा हुँ।”

त्यसपछि घरको सबै ढोका एकैपटक बन्द भए।

र भित्तामा रगतले एउटा नयाँ वाक्य लेखियो:

“अब चौथो आत्मा जाग्नेछ।”

क्रमशः…

थप: भूतको कथा

भूतको कथामध्यरातको श्राप: त्यो सुनसान घर (भाग–२)मध्यरातको श्राप: त्यो सुनसान घर (भाग–२) ढोका खोल्ने गल्ती “म भित्र आउन… भूतको कथामध्यरातको श्राप: त्यो सुनसान घरनेपालको पहाडी जिल्लाको एउटा सानो गाउँमा एउटा पुरानो घर थियो। गाउँलेहरू…

सबै हेर्नुहोस् →